| |

|
|
|
Directieve therapie Het geven van directieven (aanwijzingen) door de therapeut is een van de belangrijke kenmerken van directieve therapie, evenals de grote actiegerichtheid en het werken aan concrete doelen.
|
|
|
Toelichting
Directieve therapie probeert in een beperkt aantal gesprekken op een praktische manier psychische klachten aan te pakken. Directieve therapie is een eclectische vorm van hulpverlening: werkzame interventies uit verschillende vormen van psychotherapie worden toegepast. In de afgelopen jaren is in de directieve therapie de invloed van effectieve cognitief-gedragstherapeutische behandelmethoden groter geworden.
Uitgangspunten
- De therapeut geeft aanwijzingen die door de patiënt als zinvol en passen wordt ervaren.
- Therapeut en cliënt werken aan concrete, welomschreven doelen
- De problemen en klachten worden in een zo gunstig mogelijke context geplaatst
- Directieve therapie is pragmatisch. Wat helpt is belangrijker, dan wat zou moeten helpen
- Directieve therapie is gericht op actie. De patiënt moet iets gaan doen (of nalaten), dat men voorheen niet deed (of wel deed)
- De benadering is eclectisch. Uit verschillende therapievormen wordt het beste uitgekozen
- De "omgeving" wordt zoveel mogelijk bij de therapie betrokken
Deze informatie en meer kunt u vinden op: http://www.gidsdwo.nl/
|
terug naar het overzicht
|
|
|
|
|
|
|