Bezint eer ge begint

Bij gate E24 voor de vlucht naar San Francisco staat een lange rij, waarin direct een lange verschijning opvalt. ‘Wat een charmante man’, denkt ze nog. Ze heeft stoel 21B en zoals het ernaar uitziet, blijft de stoel naast haar leeg. Totdat vlak voor de start een stewardess haar vraagt of ze er bezwaar tegen heeft dat een passagier met lange benen stoel 21C krijgt.

Toevallig of niet, het blijkt die man uit de rij te zijn. Hij stelt zich voor: ‘Jelle, aangenaam.’ Kate krijgt het bloedheet en voelt zich direct wat ongemakkelijk. Een tijd lang zeggen ze niets tegen elkaar, tot het eten geserveerd wordt. Vanaf het ‘smakelijk eten’ kletsen ze urenlang over hun levens, ervaringen en zienswijzen. Kate raakt erg geïntrigeerd door de wijze waarop Jelle denkt over relaties. Hij is van mening dat iedereen in een leeftijdsfase komt, dat meer vraagt van je seksuele gevoelens. ‘Het is belangrijk om daar dan ook aan toe te geven.’ Jelle is duidelijk een voorstander van een vaste relatie met enkele los-vast contacten erbij. Volgens hem stammen we af van de apen, die ook behoefte hebben aan meerdere partners tegelijk. ‘Het is juist gezond voor je vaste relatie, dat toch al snel in sleur en saaiheid belandt. De seksuele omgang met andere partners brengt juist weer de spanning terug in je huwelijk.’

Na negen uur vliegen is Kate helemaal overtuigd van zijn ideeën over relaties. Ze spreekt met Jelle af om elkaar weer in Nederland te treffen. Een wilde nacht volgt.

Hoewel haar man van niets weet, voelt Kate grote wroeging over haar daad. Ze komt erachter dat de levenswijze van Jelle niet voor haar werkt. Geheel in de knoop met zichzelf komt ze bij mij om erachter te komen hoe ze hiermee om kan gaan. Ze voelt zich dom, gewetenloos en een bedrieger. ‘Maar ik wil het mijn man niet vertellen.’

Vaak is dat een verstandig besluit, maar niet de meest eerlijke. Als je vertelt over je situatie deel je je eigen gevoelens in tweeën. Het ene deel hou je zelf, het andere geef je aan je partner die er niets mee kan. Je zadelt je partner op met veel ellende en een chaos van gevoelens. Het doet veel schade aan het vertrouwen binnen de relatie. Partners kunnen ermee leren leven, maar de deuk blijft meestal zichtbaar.

Kate besluit haar misstap alsnog niet kenbaar te maken. ‘Dit geheim zal ik altijd met mij meedragen. Had ik maar beter moeten nadenken. Ik zal er alles aan doen om te voorkomen dat het uitkomt….’ Vroeg of laat: geheimen komen op den duur altijd uit... en dan?

Sorry schat

Dit is echt de druppel. Tijdens onze laatste vrijpartij laat ze ongegeneerd een scheet. Ik weet wel dat het per ongeluk gaat, maar voor mij is dit the limit. Het enige dat ze zegt is 'Sorry schat', maar wat heb ik daar aan? Ik ben helemaal klaar met dat ge-sorry. Dat hoor ik nu al jaren."

Roeland heeft het gevoel dat er totaal geen rekening met hem wordt gehouden. Hij is erg van de etiquette en normen en waarden zijn heel belangrijk voor hem. Voor Sofia ligt dat anders. Zij wil graag in haar waarde gelaten worden. En ja, daar horen nu eenmaal onhebbelijkheden en nare trekjes bij. Zo vindt zij neuspeuteren een heerlijke bezigheid. "Zou ze dat nog in haar eentje doen, is het ok. Maar juist wanneer ze met mij op de bank zit." Sofia geeft aan dat ze zich juist zo vertrouwd voelt bij Roeland en daarom zichzelf kan zijn. 

Er bestaat een groot verschil tussen je vertrouwd voelen bij en rekening houden met de ander. Hoewel vertrouwdheid enige veiligheid biedt, hoeft het niet per definitie een goed gevoel te geven. Het is meer een status quo van gewenning. De situatie is nu eenmaal zoals die is...ook al is het slecht voor de partners. Rekening houden met elkaar gaat zoveel verder. Het gaat om het hebben van respect. Daarin ga je verbinding met elkaar aan door naar elkaar te luisteren, begrip te tonen en inzicht te krijgen in elkaar. Respect is complementair aan vertrouwdheid en gaat zoveel verder dan gewenning.

Roeland en Sofia staan hierin lijnrecht tegenover elkaar. Zij vindt dat ze wel degelijk aan Roeland denkt, maar het blijft onduidelijk waaruit dat blijkt. Voorbeelden heeft ze helaas niet. Ze weet dat hij zich stoort aan haar gedrag, maar zij wil haar eigen-zijn niet verloochenen op de manier zoals hij wenst.

De relatie zit muurvast. De therapie heeft hen geholpen in te zien hoe moeilijk het kan zijn om zelf te veranderen en dat je verandering niet kan verlangen van de ander. Roeland heeft geprobeerd zijn normen te laten varen. Sofia heeft op haar manier geleefd naar de gangbare etiquette. Veranderingen zijn niet altijd maakbaar. Beiden komen ze tot de conclusie dat zij hun waarden en normen niet op een lijn krijgen. In een relatie kunnen verschillen bestaan als respect en acceptatie ruimschoots aanwezig is. Voor Roeland is respect van wezenlijk belang om zijn huwelijk uit het slop te trekken. Hij ervaart allerminst respect en drijft meer en meer af van zijn vrouw. Tot zijn grote verdriet komt hij tot de zwaarste beslissing van zijn leven. Sorry schat...

Schikken in het lot

Op het intakegesprek komen Juan en Sharon verhit aan. Vanuit de auto hebben ze me al tot drie keer toe gebeld, omdat ze mijn praktijk niet kunnen vinden. De TomTom stuurt ze alle kanten uit, behalve de juiste. Nog nahijgend en half-ruziemakend zit dit nieuwe stel tegenover mij.
Sharon steekt meteen van wal: zij wil dat Juan verandert. Volgens haar moet het altijd op zijn manier, bepaalt hij waar ze naar toe gaan op vakantie (Spanje, want daar komt hij vandaan) en hoeveel zij mag werken. Ik zie hoe moeilijk ze het ermee heeft. 
Ik luister vervolgens naar Juan en vraag of hij het herkent. Volmondig beaamt hij wat Sharon zojuist heeft gezegd. Hij is namelijk de man in huis en dus; hij bepaalt. Dit gaat al jaren zo en dat gaat goed, volgens hem. Juan begrijpt niet waarom Sharon nu er tegenin gaat. “Alles loopt toch zoals het moet?”

Sharon geeft aan graag voor haar huwelijk te willen vechten. Ik vraag haar wat ze daarvoor nodig heeft. “Ruimte van Juan en begrip voor het feit dat ik het soms anders zie dan hij”, zegt ze. Juan vindt relatietherapie belachelijk en zegt gedwongen mee te komen. Daarnaast probeert hij mij te imponeren met zijn overtuigingen over het man-vrouw-zijn. Hij heeft duidelijk veel geleerd van de verhalen, die hij elke dag in de auto te horen krijgt. Zelf wil hij niet veranderen. Het ligt niet aan hem, maar aan Sharon, want die krijgt ineens de ‘kriebels’. De intentie om er samen aan te werken is er dus niet.

Als ik Juan vraag hoe hij zichzelf nu ziet en over vijf jaar, keert hij zich volledig tegen mij. Met vuur spuwt hij alle frustraties over mij uit. Dat ik het maar heel goed moet begrijpen dat de man boven de vrouw staat. Het leven van de vrouw staat in het teken van de man. Zij hoort hem te verzorgen, hem lief te hebben en het huishouden te runnen. Hij bepaalt, beslist en regeert.

“Wat jij doet, kan ik zoveel beter. Ik speel de hele dag door voor psychiater. Dus ja, wat ga jij mij nu vertellen? Dat ik het anders moet gaan doen? Dacht het niet!” Ik hik noch verschrik bij zijn weerstand. Maar tot mijn verbijstering zie ik dat Sharon zich erbij neerlegt. “Zo gaat het nou altijd: het draait allemaal om hem.”
Voor ik nog iets kan zeggen, stapt Juan op en loopt zonder mij een hand te geven de kamer uit. Sharon dribbelt snel achter hem aan. Ze schikt zich helaas in haar lot. Haar poging het tij te keren heeft helaas niet geholpen. Ik had nog hoop, maar hun TomTom heeft mijn adres nooit meer gevonden.

Marcella Hagenaar

http://www.bij-mij-coaching.nl/home-bij-mij

Ciallis en geilheid

De laatste tijd krijg ik cliënten in de praktijk, die mij vragen of het verstandig is ciallis of viagra te gaan gebruiken. Deze potentieverhogende middelen zijn inmiddels alom bekend en daarnaast makkelijk te verkrijgen. Huisartsen schrijven het maar al te vaak voor. De pillen geven vaak vertrouwen bij mannen en hun (afnemende) potentie.

Daarom verbiedt Cindy haar man een dergelijke pil te gebruiken. Zij is van mening dat haar man Raymond dan ‘alleen maar geil van haar wordt door het gebruik van een chemisch middel’. Daarnaast is zij bang dat zijn piemel meer dan 24 uur in stijve toestand blijft staan. Raymond heeft sinds een jaar last van onregelmatige erecties. Deze periodes kan hij zelf niet verklaren. Juist met stress werkt alles zoals het moet. Maar wanneer een periode van rust aanbreekt, vindt er geen erectie plaats. Het leidt tot grote frustratie bij zowel hemzelf als zijn vrouw. Bij de uroloog blijkt dat zijn sterilisatie er niets mee te maken heeft. De uroloog geeft wel aan dat de doorbloeding te weinig is. Dit kan komen door de chronische rugklachten van Raymond. Hij krijgt ciallis voorgeschreven voor zes weken.

Cindy vraagt mij wat ze nu moet doen. Woest is ze, want volgens haar hangt hun seksleven af van het al dan niet innemen van het pilletje. Ik vraag haar wat haar zo belemmert. Het is haar overtuiging dat alleen mannen boven de 60 jaar last hebben van hun potentie. Zij vindt Raymond, die net 38 jaar is geworden nog veel te jong voor een hulpmiddel. Cindy weet wel dat hij erg onzeker is geworden in zijn vorige relatie. Ik leg uit dat het voor hem belangrijk is dat zijn piemel werkt, zodra hij dat wil. Het heeft dus niet direct met haar te maken.

De afwijzende reactie van Cindy doet niet veel goed. Het beetje zelfvertrouwen van de keren dat het wel werkt, wordt bij falen in een keer naar beneden gehaald. Ik geef Cindy het advies dat ze met Raymond bespreekt wat haar hierin raakt en waarom dit zo voor haar is. Raymond is namelijk dol op haar en wil niets liever dan de hele dag met haar vrijen.

Na een tijdje neem ik contact op en vraag hoe het nu gaat. Cindy heeft het gevoelige onderwerp laten rusten, want ze wist het ook niet meer. Zo geeft ze Raymond onbewust de ruimte waardoor hij zekerder is en weer spontane erecties heeft. Het doosje met ciallis staat al jaren ongebruikt in de kast. 

Marcella Hagenaar

http://www.bij-mij-coaching.nl/home-bij-mij

Geen klik is een mooi excuus

“Zij voelt geen klik met jou”. Het is de eerste keer dat ik dat hoor en ik moet toegeven, het doet me wat. Meteen ga ik bedenken en beredeneren wat de oorzaak kan zijn. Maar na lang nadenken, kan ik niets verzinnen waarin ik in gebreke ben gebleven. We hadden het zelfs nog over onze ‘schoenentic’ gehad, over lekker eten en hardlopen. Drie gemeenschappelijke punten, die ter bevordering zijn van een vertrouwensband met de cliënt.

Wel heb ik een aantal vragen gesteld, waar ze ontwijkend of niet op reageerde. Ook dat maak ik vaker mee, omdat enige confrontatie niet prettig kan zijn. Ik schep tijdens de sessies bewust chaos om de cliënt uit zijn/haar comfortzone te halen. Dit doe ik door directe, onverwachte vragen te stellen. Daardoor raakt iemand uit zijn vertrouwde doch niet-werkende balans en kom je tot stilstand. Voor menigeen is het lastig om stil te staan, te gaan nadenken over je gedrag en te gaan voelen in welke situatie je terecht bent gekomen. Zo ook bij Marlies.

Wim is enkele weken voor het intakegesprek erachter gekomen dat Marlies een buitenechtelijke relatie in Tunesië heeft. Tot zijn grote verdriet leest hij vele MSN-chats en mailtjes over en weer. Het doet hem immens pijn en hij confronteert Marlies daarmee. Zij geeft aan dat het een logisch gevolg is van de situatie thuis. Op een zakenreis heeft ze de ander ontmoet en ziet hem geregeld per jaar tijdens haar werk. De relatie is zodanig gevorderd, dat de ander van plan is op korte termijn naar Nederland te komen. Zover komt het uiteindelijk niet, want Wim eist dat de relatie stopgezet wordt.

Vele verwijten, ruzies en scheldpartijen verder stelt Wim voor om naar mij toe te gaan om te redden wat er te redden valt.

Vanaf het begin is het duidelijk dat hij alles op alles zet om op sessie te komen, ook al is dat lastig met een druk, eigen bedrijf. Met Marlies is het haast onmogelijk om een afspraak te maken, omdat zij haar vrije dag niet wil opgeven voor relatietherapie. Toch komen ze allebei drie keer, maar maken de therapie niet af, omdat zij geen klik met mij voelt.

Voor mij is het gebruikelijk om na drie maanden contact op te nemen met clienten na het laatste gesprek. Wim vertelt mij, dat Marlies vier weken na de laatste sessie heeft besloten te gaan scheiden.

Ik besef me dat het niet te maken heeft met het ontbreken van een klik met mij, maar met een klik met haar man en haar huwelijk. Door die uitspraak gaf zij aan niet te willen vechten voor haar huwelijk, maar vond een goed excuus om een scheiding in te zetten.

Marcella Hagnaar

http://www.bij-mij-coaching.nl/home-bij-mij

Net als Loft

De Nederlandse film Loft komt hard aan. Samen met een aantal vriendinnen zit ze in Tuschinski te kijken naar een voor haar onbekende film. Evelien weet van tevoren niet waar het verhaal over gaat en laat zich verrassen. Binnen vijf minuten lopen de tranen al over haar gezicht. De film Loft gaat over een vriendengroep, dat een loft gezamenlijk heeft om daar buitenechtelijk vertier te beleven. Zoals in de film, komt de waarheid in het ware leven ook (meestal) uit en loopt het voor de meesten desastreus af…

André en Evelien hebben een druk leven met het gezin met kinderen, allebei een baan en vele sociale activiteiten. Onderweg zijn ze elkaar kwijtgeraakt en hebben het zicht op elkaar verloren. Alles staat in het teken van het gezin, maar niet meer van elkaar. Op een van de vele beursbezoeken ontmoet André een vrouw, die naast hem staat op haar eigen stand. Het klikt meteen en ze besluiten om de dag samen te eindigen op de hotelkamer.

Na de onenightstand wil André geen contact meer met de vrouw. Hij zegt haar dit, maar binnen een week heeft hij zijn belofte aan zichzelf niet gestand kunnen doen. Via de chat en email wordt de spanning opgevoerd. Uiteindelijk ziet hij de vrouw onder werktijd. Daarvoor gebruikt hij vele overuren en liegt hij zoveel mogelijk om twee ballen hoog te houden: zijn gezin en de minnares. In een onbewaakt ogenblik stuurt hij vertrouwelijk materiaal naar de vrouw. Dat is het begin van een jarenlange chantage. Bang dat de gegevens openbaar wordt gemaakt en zijn gezin en baan kwijt te raken, durft hij geen einde te maken aan de relatie.

Evelien ontvangt een sms-bericht van onbekende afzender, waarin ze wordt gewaarschuwd voor de leugens van haar man. Geschokt gaat ze verhaal bij hem halen. Eindelijk heeft hij lef om de stap te zetten, niet meer naar zijn minnares te gaan en al het contact te verbreken.

Twee zeer verdrietige mensen zitten tegenover mij. Evelien lukt het niet om boos op hem te zijn. Ze kan zijn gedrag heel goed begrijpen, maar accepteert deze allerminst. André neemt op zijn beurt de slachtofferrol aan, trekt zich terug en blijft zich schuldig voelen. Twee zeer verdrietige mensen die zowel de ander als zichzelf niet kunnen bereiken.

Belangrijk in een rouwproces is het stadium van de boosheid. Dit geeft een ontlading aan je emoties en gedachten, waardoor acceptatie kan ontstaan. Vanuit het besef dat de situatie is, zoals deze is, kan je stappen ondernemen om het leven weer hanteerbaar te maken. Er zal een nieuwe basis gelegd moeten gaan worden waarin het zicht weer op elkaar is. Dit kan alleen als je nog graag met elkaar verder wilt en je je voor de relatie wilt inzetten.

 Nooit genoeg

Hij heeft anderhalf jaar verkering met Karlijn, een knappe slimme griet. Een relatie doordrenkt met grote spanning, verdriet en lijden met sporadische hoogtepunten. Mauro wordt gestuurd door zijn vader, die hem probeert in te laten zien dat de relatie niet goed voor hem is. Hij weet het, maar voelt twijfel.

Zijn ouders waren blij met haar komst. Eindelijk een meisje die voor hem gaat, die jaren op hem heeft gewacht. Helaas loopt het anders. Mauro is van het geven, onvoorwaardelijk. Een echte volhouder. Hoewel hij beseft dat de relatie hem geen goed doet, bijt hij zich erin vast. Hij doet alles voor haar, koopt dure cadeaus en betaalt etentjes en benzine voor haar scooter van zijn zaterdagbaantje. Het lijkt nooit genoeg. De Guess-tas viel tegen, want het had een Gucci moeten zijn. Een bistro waar je lekker een biefstukje kan eten voor weinig, nee, Irene is meer het niveau van Fifteen van Jamie Oliver gewend. Mauro doet het uiterste wat in zijn vermogen ligt om het haar maar naar de zin te maken.

Uit gesprekken met hem blijkt verlatingsangst de grote, onbewuste boosdoener. Mauro zijn ouders zijn jaren geleden gescheiden. Zijn moeder kan hem naast drie andere kinderen niet aan en stuurt hem naar zijn vader. Al die jaren blijft het knagen dat zijn moeder verder niet meer naar hem omkijkt. Hij belt en pingt haar, maar er komt nauwelijks een reactie van haar terug. Elke keer wordt hij razend, maar uit dat niet naar zijn moeder, maar juist naar zijn vader. Een flinke ruzie is het gevolg, waardoor Mauro zich dubbel afgewezen en verlaten voelt.

Mauro heeft door zijn geschiedenis onbewust een patroon opgebouwd waarin hij liefde en warmte zoekt bij mensen die hem dat niet (kunnen) geven. Binnen zijn verlatingsangst overcompenseert hij door te blijven zoeken naar zijn basisbehoeften bij mensen, die niet goed voor hem zijn. Hij verlangt, net als iedereen waardering en erkenning. Een compliment van zijn moeder zou hem zo goed doen, maar in zijn 20 jaar heeft hij dat nooit gekregen.

In paniek belt hij zijn vader op Koninginnedag, omdat Karlijn onbereikbaar gedrag vertoont door met een andere jongens te flirten. Hoe lang moet hij zich nog vastklampen aan Karlijn, die hem geen vertrouwen geeft, die onberekenbaar is, die hem niet accepteert zoals hij is, die niet blij is met wat hij haar te bieden heeft?

Na schematherapie zal hij geen last meer gaan hebben van verlating, omdat hij voelt hoe het is om liefde, warmte en vertrouwen voor zichzelf te hebben. Als hij zijn afwijzingen verwerkt heeft, zal hij in staat zijn om gedoseerd liefde te geven en kan hij een gelijkwaardige relatie aangaan, waarin hij goed is zoals hij is.

Marcella Hagnaar

http://www.bij-mij-coaching.nl/home-bij-mij

Mijn leven in dienst van hem

Ze gelooft het echt niet! Kees heeft haar na 37 jaar aan de kant gezet voor zijn jeugdliefde. Hoe durft hij! ‘Mijn hele leven heb ik keihard gewerkt om het hem naar de zin te maken. En nu zet hij mij aan de kant!’

Sylvia verhaalt van de hak op de tak over haar geschiedenis met Kees, haar grote liefde. Ze ontmoet hem in een danslokaal, vlak nadat hij zijn verkering heeft uitgemaakt. De relatie ontwikkelt zich langzaam, omdat hij telkens blijft twijfelen over zijn jeugdliefde Anneke. In hem ziet Sylvia een man die te vertrouwen en eerlijk is. De twijfel wordt weggenomen als Kees Sylvia ten huwelijk vraagt. Al snel raakt ze zwanger en samen krijgen ze drie kinderen. Allebei hebben ze hun eigen werk. Kees is chirurg en heeft een baan aangeboden gekregen in Oeganda. Met het hele gezin verhuizen ze voor een aantal jaren naar Afrika, waar ze werken in de binnenlanden. Sylvia hoeft nooit na te denken om hem te volgen, dat doet ze puur uit liefde.

Kees kan doen en laten wat hij wil. Sylvia regelt alles, zowel huishoudelijke als financiële taken. Daarmee neemt ze volledig de verantwoordelijkheid van haar man uit handen. ‘Maar ja, hij heeft veel aan zijn hoofd en ik doe dat toch uit liefde’. Zelf heeft ze geen vriendinnen of een sociaal leven, want haar leven staat in dienst van Kees. Aan haar zelf toekomen, wat is dat?

Na een jarenlang verblijf in Afrika komt Kees helaas niet meer aan werk. Hij komt thuis te zitten met zijn onophoudelijke gemopper en enkele woedeaanvallen. Sylvia probeert zo goed en zo kwaad voor hem een prettige sfeer te creëren, zodat hij zich maar beter voelt.

Een uiterst hard gelag als hij op zijn 68ste contact krijgt met Anneke en kiest om de resterende jaren met haar door te brengen. Ineens blijkt Kees wel van theater te houden, vindt hij het heerlijk om strandwandelingen te maken en gaat hij regelmatig weekendjes weg. Sylvia kreeg hem 37 jaar lang niet uit zijn stoel!

Ze is heel boos en blijft hem steevast ‘mijn man’ noemen. Ik wijs haar daarop, maar ze houdt vol dat hij nog wel bij haar terug zal komen, omdat dit een bevlieging van hem is. In de sessies probeer ik haar zich te laten richten op zichzelf. Wat houdt zorgen voor jou in, hoe zorg jij voor jezelf, waar zit jouw angst? Zo enkele vragen om haar terug te brengen naar haar eigen gevoel, zodat ze kan gaan staan voor wie zij werkelijk is en durft te kiezen voor haar eigen geluk.

Marcella Hagenaar

http://www.bij-mij-coaching.nl/home-bij-mij

Anders dan verwacht

Via de chat hebben we leuk contact, dat zich al snel intensiveert. We zijn open en eerlijk naar elkaar en hebben diepgaande gesprekken over van alles en nog wat. Het doet ons beide goed om op afstand contact met iemand te hebben die je begrijpt, waar je je ok bij voelt. Ik kijk steeds meer uit naar onze chats. Snel open ik mijn mailbox en zie tot mijn vreugde weer drie berichtjes van hem staan.

Aangezien ik naast hem ook met andere mannen chat, heb ik het gevoel hem snel te moeten zien. Ik raak langzaam het overzicht kwijt. Wat heb ik tegen wie gezegd, wat heeft de ander ook alweer verteld? De verhalen gaan door elkaar lopen. Te lang virtueel contact leidt tot wederzijdse misvattingen. De ander kan al snel een verkeerd beeld krijgen. Niet eens zozeer door de ander, als wel door jezelf. Veelal doe je je beter of mooier voor dan je in werkelijkheid bent. Je schrijft dat je maat 38 hebt, maar dat was ruim 10 jaar geleden. Je zegt een eigen huis te hebben met op het pad een grote auto, maar dat is alleen in je dromen. Je geeft aan een goede baan te hebben met een inkomen ver boven modaal, maar tot op heden is je dat nog niet gelukt.

Deze man geeft aan in de swingerswereld te zitten. Nu hij gescheiden is, voelt hij zich wat verloren. Hij zoekt in mij een partner om deel te kunnen blijven van die ‘geheimzinnige wereld vol seks en drugs’. Als mens maar zeker ook vanuit mijn professie ben ik geïnteresseerd in wat de mens beweegt. Ik besluit hem beter te willen leren kennen. Ten slotte weet ik niets af van ‘dat wereldje’. We spreken af voor een etentje bij een tapasbar. Je hoeft dan niet zo opgedirkt te zitten en kan informeler in gesprek gaan.

De eerste indruk is altijd erg belangrijk. In het geval van een internetdate kan het weleens totaal anders zijn dan je verwacht. In mijn geval is het goed tot het moment dat hij met een bekentenis komt. Hij vertelt veel over ‘swingen’ en zijn ervaringen binnen die wereld. Ik luister vol aandacht naar hem.

Bij het bekijken van de dessertkaart geeft hij aan iets heel speciaals te hebben, wat vrouwen onweerstaanbaar vinden. Vragend kijk ik hem aan. Hij stelt de vraag nogmaals en ik hoor mijn hersens kraken. Eindelijk komt het hoge woord eruit: hij heeft een piercing door zijn voorhuid!

Prompt heb ik geen trek meer in een dessert. Dit toetje was me echt veel te veel. Van de schrik vraag ik meteen de rekening, betaal ik snel en neem met een vluchtig handkusje afscheid van hem. Dit is toch wel heel anders dan ik had verwacht.…

Marcella Hagenaar

http://www.bij-mij-coaching.nl/home-bij-mij

LIEFDE op haar mooist!

Nog overstelpt door gevoelens van verdriet en verbijstering begin ik aan een nieuwe column. Vanmiddag hebben honderden mensen samen met mij afscheid moeten nemen van een jonge, zeer energieke, in het volle leven staande vrouw. Zij (34) laat twee zeer jonge kinderen achter en een liefdevolle man, die haar in de laatste maanden 24 uur per dag heeft bijgestaan.

De ziekte had zich in een mum van tijd zo snel verspreid, dat een vervolg op de chemokuren geen zin meer zou hebben. De gevreesde beslissing werd voor haar gemaakt.

Haar man spande zich 24 uur per dag in om het haar zo comfortabel mogelijk te maken. Hij bedacht, dat het goed zou zijn om haar elke dag in een andere kamer te plaatsen, zodat ze een (ver)nieuwde, frisse blik zou hebben. De morfinepleister waren niet meer toereikend, waarop hij als een expert met de morfinepomp wist om te leren gaan. De pijn was echter onverdraaglijk. Tot zijn grote frustratie, die hij niet liet merken aan haar, kon hij daar niets tegen doen. Dan maar weer haar lippen insmeren, haar verschonen, haar met veel beleid een beetje drinken geven.

Het is bewonderenswaardig hoe haar man haar ter zijde heeft gestaan. Velen vinden het bijzonder dat hij zich zo ingezet heeft voor haar. Hijzelf vindt dat puur een daad van liefde.

Tussen de sufheid door had ze heldere momenten. Dankbaarheid werd uitgesproken. Ze hebben samen ondanks het vooruitzicht intense warmte en liefde gevoeld voor elkaar. Wat opgebouwd is in ruim 15 jaar samenzijn, is van grote waarde voor dit gezin waar twee kinderen de generaties zullen voortzetten.

Tot het laatste moment heeft ze gevochten. Haar leven is nog lang niet geleefd, maar het leven en vooral haar lichaam zeggen iets anders. Hoe wrang ook, dit gezin heeft naast alle ellende pure liefde voor elkaar mogen ervaren. Wat in de toekomst rest, zijn de mooie herinneringen. De liefdesband valt niet onder de categorie memories, maar geeft weer waar wij allen zo naar verlangen: LIEFDE op haar mooist!

Marcella Hagenaar

http://www.bij-mij-coaching.nl/home-bij-mij