Uitgeverij Ankh-Hermes, 1998

Het labyrint symboliseert in veel culturen de innerlijke reis naar verlichting. Verlichting is de superlucide geestestoestand waarin men de waarheid verstandelijk en met het hart direct begrijpt. In het labyrint zie je korte en lange wegen. Er is een ritmisch patroon: afwisselend naar binnen en weer naar buiten. Het is alsof het labyrint ons zegt: je moet het naar buiten gekeerd zijn afwisselen met naar binnen keren, net als in- en uitademen. Ariadne is de enige die de „ingang‟ en de „uitgang‟ kent van het labyrint. Het vrouwelijke staat immers het dichtst bij het mysterie van geboorte, dood en opstanding. (Ariadne is degene die in de Griekse mythologie aan Theseus een draad meegeeft, waardoor hij de weg in het labyrint niet kwijtraakt en de Minotaurus kan verslaan).

In psychologische zin is het labyrint uitdrukking voor het „zoeken naar het centrum‟ en te vergelijken met een onvoltooide mandalavorm. Het labyrint leidt zonder zijwegen, kruispunten en doodlopers via één voortdurend van richting veranderende pendelweg onvermijdelijk naar het centrum, terwijl de doolhof alle mogelijke afslagen, omwegen en variaties toelaat en alleen naar het midden leidt, wanneer men de juiste route kiest. Het doolhof drukt de zoektocht uit naar eenheid in een gefragmenteerd leven. Het labyrint is uitdrukking van het geloof dat die ene weg er ook is.

In het eerste deel bespreekt Rundqvist verschillende labyrinten; de vormen, de grootte en de mythologie waarmee het betreffende labyrint verbonden is. Ook vertelt hij over de betekenissen die in de symboliek verscholen liggen. Uiteraard kan het slechts een beschouwing zijn, aangezien symbolen zich nooit volledig door woorden laten vangen. In het praktijkgedeelte geeft hij voorbeelden hoe je een labyrint zelf kunt maken en met welke vragen je kunt beginnen aan de doorloop. Hij citeert uit ervaringen van vele mensen die tijdens het labyrintlopen een transformatie ondergingen. Het derde deel noemt hij “De weg naar het hart”. Overgave in vertrouwen is wat het labyrint ons kan laten ervaren: Door de innerlijke weg in het cyclische te volgen, kunnen we bij onze kern komen. Het is een andersoortige beleving dan het doel dat we bereiken als we de logische weg van A naar B volgen van het lineaire denken.

In het boek staat een voorbeeld hoe je heel gemakkelijk zelf een labyrint kan tekenen, op papier is dat zo gebeurd. Op het strand kan je met je voet slepend een groter labyrint maken, waar je zelf in kan lopen. Begrijpen kan pas als je zelf gaat beleven wat het jou doet en je eigen betekenis vindt. Een boek is slechts een uitnodiging om te gaan ontdekken.

Gea Evenhuis http://www.agogischtherapeut.nl/